தமிழ்க்கீற்று

ஆனந்தக் கூத்தாடுமே மனம்
உன் எழில் கண்டு…
ஆனந்தக் கண்ணீர் வழியுமே
உன் அருள் உணர்ந்து…

என் விழிகளின் பார்வை
உன்னிடத்தில்…
என் இதழ்களின் புன்னகை
உன்னிடத்தில்…

சாயமிழந்தது
பச்சைப் பட்டு…
களையிழந்த பூமகள்
வானம் பார்த்து யாசித்தாள்…

கார் முகில்கள் மறைத்திருக்கும்
வெண்மதியைப் பாராமல்
போகமாட்டேன்…

எட்டாத பொருளுக்கு
ஆசைப்படாதே…
இருப்பதையும்
இழந்துவிடுவாய்…

ஒவ்வொருவரினதும் வாழ்க்கையிலும் ஒருமுறை நடக்கும் திருமண வைபவம் அவரவர் சக்திக்கேற்ப ஆடம்பரமாக நடாத்துவதில் தப்பில்லை. அந்த ஆடம்பரத்திலும் அநாவசிய செலவுகள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன.

நியாயம் கேட்டோம்
இருந்ததையும் இழந்தோம்…
உறவுகள் உடைமைகள் இருப்பிடம் இழந்தோம்…
நிம்மதி இழந்தோம்…
ஓட ஓட விரட்டப்பட்டோம்
நாடோடி ஆனோம்
நாடு விட்டு நாடு சென்றோம்
மொழி பண்பாடு கலாச்சாரம் ஒத்துவருமா!!!
தலைசுற்றி முழி பிதுங்கி வாழ்கிறோம்…
நிலையான வாழ்க்கை
தாய்நாட்டில் கிடைப்பது எப்போ…!!!

அநேகமான தமிழர்கள் கல்வி, உத்தியோகம், திருமணம் தொடர்பாகவே வெளிநாடு செல்லவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுகிறது. இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில் நாட்டில் நிலவிய அசாதாரண சூழ்நிலையும் காரணமாக அமைகிறது. எனவே தமிழர் வெளிநாடுகளில் வாழவேண்டிய தேவை ஏற்படுகிறது.

ஒன்றை ஏமாற்றிப் பெற்றால்
பத்தை பறிகொடுப்பது நிச்சயம்…

வண்டினத்தை கவர்ந்திழுத்து
தேன் சிந்தும் மலர்களே!
தென்றலோடு கூடி ஆடி
வாசம் வீசும் மலர்களே!
என் உள்ளத்தின் நாயகனை
கவரும் வழி சொல்வீர்களா…
என் காதலுக்கு
துணையாக வருவீர்களா…