மழை

பூமகளின் பொழிவினிலே
மோகம் கொண்ட மேகம்
காதலில் சிக்குண்டு
துளித் துளியாய் உருகியது…

பூமகளின் பொழிவினிலே
மோகம் கொண்ட மேகம்
காதலில் சிக்குண்டு
துளித் துளியாய் உருகியது…

வையகத்தில் பிறந்துள்ளோம்
மகிழ்வோடு வாழ்வதற்கு…
மகிழ்வை தொலைத்து
இயந்திரமாய் வாழ்கிறீர்களா…
கவலை வேண்டாம்…
மகிழ்வு எங்கேயென
சொல்கிறேன்
கேளுங்கள்…

தினம் தினம்
உள்ளத் தூய்மையை காட்டும்
நேர் கொண்ட பார்வை…
உணர்வுகளின் மென்மையை எதிரொலிக்கும்
உதிரும் வார்த்தைகள்…
பொங்கும் அன்பை சிந்தும்
மலரும் புன்னகை…

ஆழ்கடலில் மூழ்கி
முத்துச்சிப்பிக்குள்
நுழைந்திடுவேன்…

பெண்ணே!
மென்மையில் மலர் போல்
பொறுமையில் பூமாதேவி போல்
வாழ்ந்திடு…

விழிகளுக்கு விருந்து படைத்து
என்னை கட்டி வைத்த பெண்ணே!
உள்ளத்துள் ஊடுருவி
உணர்வுகளை ஆட்சி செய்யும் பெண்ணே!

மீன் போன்ற கண்கள் என்றாய்
அதை நீரிலே மிதக்க விட்டாய்…
ரோஜா இதழ்கள் என்றாய்
அதை வாடி வதங்க விட்டாய்…
அன்னம்போல் நடை என்றாய்
அதை தடுமாற வைத்துவிட்டாய்…
காதலின் உண்மை தெரியாத நீ!
காதலின் புனிதம் புரியாத நீ!
காதலின் மென்மை அறியாத நீ!
காதலை பேண முடியாத நீ!
காதல் சொன்னது ஏன்!!!