வெட்கம்
நீ என்னைத் துரத்த
நான் உன்னைத் துரத்த…
சமுதாயம் சீரழிகிறது
ஏன் இன்னும் அமைதியாக இருக்கின்றாய்
உன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களை பார்…
உன் புன்னகையால்
மின்னலென
பறித்துவிட்டாயே என் விழிகளை …
அன்றைய தலைவனை
திட்டினார்கள் தூற்றினார்கள்
வசை பாடினார்கள்…
இன்றைய தலைவன்
அவனை
நல்லவனாக்கிவிட்டான்
கணவனின் குறிப்பறிந்து நடப்பவள்
அவளே தாய்
பிள்ளைகளுக்கு நல்ல வழிகாட்டியாக இருப்பவள்
அவளே தாய்
கழிவுகளை உரங்களாக மாற்றும்
இந்த பூமியில்
மனிதா!
ஏன் இன்னும் சுமந்துகொண்டிருகின்றாய்
மனதில் கழிவுகளை…
உன் விழிகளில் தெரிந்த காதலை மறுத்து
தூண்டுகிறாய் ஆசையை
பெண்ணே!
நிலமங்கை காத்திருக்கிறாள்…
பருவகாலத்தில் வரும்
ஆருயிர் கணவன் வரவில்லை…
பசியாற்ற வழியேது…